Aloes zwyczajny – niech nie zwiedzie was jego nazwa. Aloes ma wiele zastosowań w leczeniu i kosmetyce, a do tego jest łatwy w uprawie i pięknie się prezentuje. Przekonajcie się sami!
Aloes naturalnie pochodzi z Azji Mniejszej i Afryki. W związku z tym jego wymagania są niewielkie, jest odporny na susze oraz choroby i szkodniki. Jako sukulent potrzebuje przepuszczalnej ziemi oraz doniczki z otworami, tak by woda mogła swobodnie przepływać. Nie wymaga od nas ciągłej uwagi i podlewania (podlewamy dopiero wtedy, gdy ziemia będzie przesuszona), możemy postawić go w nasłonecznionym miejscu w naszym domu, a i tak da sobie radę. Jedyne czego nie lubi to nadmiaru wody i niskich temperatur. Jeżeli chcemy by nasz aloes był jeszcze piękniejszy od czasu do czasu powinniśmy zasilać go nawozem do sukulentów/kaktusów. Jak to u sukulentów bywa na czas zimowy przestajemy je podlewać oraz nawozić.
O wspaniałych właściwościach aloesu możemy dowiedzieć się od czasów starożytności – już wtedy był uznawany za znak nieśmiertelności, a także symbol życia po śmierci. Używany przez starożytnych Babilończyków, Chińczyków, Greków, Hindusów, Indian i Rzymian. W późniejszym okresie rozpowszechniony przez kupców, dotarł m.in. do Azji i Europy gdzie zyskał wielką sławę. W dniu dzisiejszym znany i ceniony na całym świecie za swe lecznicze właściwości.
Aloes od początku wykorzystywany był w balsamowaniu zwłok. Miał zastosowanie w ochronie przed ukąszeniami owadów, przed poceniem, oraz używany przy podrażnieniu skóry przez nadmierne słońce. Dodawany do kąpieli miał służyć do zachowania ciągle pięknej i młodej skóry. Używany jako perfumy/pachnidło. Wykorzystywany do produkcji farb. W dzisiejszych czasach stanowi dodatek do kremów, balsamów, szamponów ( ma działanie przeciwłupieżowe, wzmacnia włosy), żeli do kąpieli, preparatów do leczenia trądziku, antyperspirantów, kremów po goleniu. Stosowany w leczeniu różnych dolegliwości np. leczeniu bólu głowy, żołądka, leczeniu chorób skóry ( łuszczycy). Ma działanie nawilżające, łagodzące, pomaga w gojeniu się ran/zmian skórnych oraz jej regeneracji i ulastycznieniu. Ma również właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz przeciwbólowe.
Aloes znalazł również swoje miejsce w przemyśle spożywczym. Wykorzystywany jako składnik m.in. w napojach i jogurtach. Produkty te działają na nas orzeźwiająco, a przy tym zawierają wiele witamin, minerałów i aminokwasów, mają działanie łagodzące przy stanach zapalnych narządów wewnętrznych. Sok z aloesu oczyszcza organizm z toksyn oraz poprawia jego funkcjonowanie.
Miąższ aloesu zawiera wiele cennych związków. Składa się w 96% z wody a także składników takich jak: aminokwasy egzogenne i endogenne, biotyna, beta-karoten, cukry, enzymy roślinne, kwasy organiczne, kwas salicylowy, kwas foliowy , minerały ( magnez, wapń, fosfor, sód, potas, żelazo, cynk, mangan, miedź i chrom) , witaminy ( A, B, C), tłuszcze i w tym kwasy tłuszczowe.
Aloes możemy zatem uznać za “wspaniałą roślinę czyniącą cuda”. Pamiętajmy jednak, że w nadmiernych ilościach skutki mogą być odwrotne od pożądanych, dlatego więc wszystko należy stosować z rozwagą i wcześniejszym przetestowaniu czy aby na pewno dany produkt jest dla nas odpowiedni.
